O Γουιέλμος Ντάρλιγκ, γεννήθηκε το 1984 σε ένα μικρό χωριό έξω από την ιστορική Οράνζ, στη Νότια Γαλλία. Ήταν ο πρωτότοκος από τα συνολικά οκτώ παιδιά της οικογένειάς του, γιος του πάστορα Θεόδωρου Ντάρλιγκ. Σε ηλικία 16 ετών και αφού είχε ήδη καταπιαστεί χωρίς επιτυχία με αρκετά επαγγέλματα, ασχολήθηκε για ένα διάστημα με το εμπόριο έργων τέχνης, στην εταιρεία Miraraki S.A. Στην προστάτιδα του, Γερτρούδη Μιραράκη αποδίδεται και η σύλληψη του ευφάνταστου ψευδώνυμου ‘Μπάι Μπάι μαι Ντάρλιγκ’, με το οποίο τον αγάπησε και το φαρδύ κοινό.

Την επόμενη χρονιά, η εταιρεία τον μεταθέτει στο Λονδίνο και αργότερα στο Παρίσι. Την περίοδο αυτή, εντείνεται το ενδιαφέρον του για τη θρησκεία, επηρεασμένος εμφανώς και από την ιδιότητα του πατέρα του. Ξεκινά να παρακολουθεί τα πρώτα του μαθήματα ζωγραφικής στην Ξecole de Beuax Arts, ωστόσο σύντομα έρχεται σε ρήξη με τον δάσκαλό του, Bob Ross, γύρω από καλλιτεχνικά ζητήματα. Συνεχίζει της σπουδές του στο λύκειο Ελληνίδων του Quartier Latin απ’ όπου αποκτά τα πτυχία Master’s of Arts (MA), Master’s of Folk History (MFH), Master’s of Astronomy (MAS) και His Master’s Voice (HMV).

Κατά την παραμονή του στο Παρίσι, έρχεται σε επαφή με τους ιμπρεσιονιστές Καμίλ Πισάρο, Πωλ Γκωγκέν, Μαντάμ Σουσού και Λιλί Μαρλέν. Επηρεάζεται σημαντικά από το κίνημα του Αταλαντισμού και ειδικότερα σε ότι αφορά την κλοπή ιδεών από μεγάλους καλλιτέχνες της Προ-Ραφαηλιτικής Αδελφότητας.

Δημιουργεί έργα κυρίως επηρεασμένα από τη ζωγραφική του τηλεοπτικού κινήματος Art Attack τα οποία πουλάει υπό τον τίτλο ‘Είδη Μπε-Μπε’ για ένα ξεροκόμματο μπαγκέτα και λίγο τηγανιτό καμαμπέρ με μαρμελάδα βατόμουρο ενώ την επόμενη άνοιξη ταξιδεύει στη μογγολική επαρχία ζωγραφίζοντας θέματα που εμπνέεται από αυτή.

Μετά από την απόρριψη της έκθεσης του με τίτλο ‘Κούμαρα’ από την Εθνική Πινακοθήκη εισάγεται στο ψυχιατρικό κέντρο του μοναστηριού του Αγίου Παύλου στον Σαιν Ρεμύ, όπου και παραμένει συνολικά για ένα περίπου χρόνο πάσχοντας από μια σπάνια, οξεία μορφή του συνδρόμου Λαμπράκη-Πλάκα που μπορεί να προκαλέσει σχιζοφρένεια, ποδάγρα και Βοναπαρτισμό.

Στο διάστημα που παρακολουθείται ιατρικά, ο μαϊ Ντάρλιγκ επιδίδεται σε ένα ντελίριο ασκήσεων μανιεριστικού ύφους τα οποία δημοσιεύει στο περιοδικό ‘Εσείς και το Τσιγκελάκι’, όπου αρθρογραφεί περιστασιακά ως και σήμερα.

Η αγάπη του όμως για την υψηλή τέχνη και τη διάδοσή της παραμένει ακλόνητη. Τον Ιούλιο του 2008, μέσα σε πανηγυρικό κλίμα τελείται το Summer Opening της ‘Πινακοθήκης Ντάρλιγκ’.

2 σχόλια προς “About Γουλιέλμος Ντάρλιγκ (aka Bi-Bi)”

  1. mad είπε

    Ανήκω κι εγώ στο φαρδύ κοινό σας sir

Υποβολή απάντησης